Organizen voor gevorderden

Wie mij volgt weet dat ik aan het werk ben als stagiair bij het bedrijf Bitfactory. Een 4 tal weken geleden ging ik daar aan de slag als Back End developer en ik moet zeg, het bevalt erg goed. Maar op het moment ben ik bezig met iets wat tegenstrijdig is met mijn gehele wezen maar wat wel als punt stond op mijn verbeter lijst.

Ik heb het over het programmeren van een planner. Geen makkelijke taak voor de ongeorganiseerden onder ons. Vooral niet als één van de eisen is dat het systeem sleur en pleur moet zijn, en dat voor een webapplicatie. De variabelen waar rekening mee gehouden moet worden zijn er nog al wat. Een gezonde vorm van logica, common sense en een beetje probeer maar raak zijn niet ongewoon. Leuk is het wel hoor, lekker puzzelen en weten dat je iets maakt wat ook echt gebruikt gaat worden, het komt alleen niet uit de lucht vallen. Gelukkig maar ook want de enige dingen die ik de laatste tijd uit de lucht zie vallen zijn regen, hagel en vogelpoep; niets om vrolijk van te worden dus.

Of ik er georganiseerder van wordt weet ik niet, wat ik wel weet is dat ik het ritme van werken wel fijn vind. Fijner nog dan het ritme van naar school gaan of het niet hebben van een ritme als in niks doen. Ik moet alleen uitkijken dat ik er niet te ver in door ga want dan blijf ik werken. Werken is een fijne afleiding van gedachten die ik niet wil hebben maar ook niet kan negeren. Verwerken door te werken zeg maar. En in het weekend moet ik gewoon mijn rust nemen.

En werken aan mijn nieuwe website. Vervelend hoor dat ik alleen in het weekend tijd heb, maar ach, alles heeft zo zijn tijd nodig. En al het andere dat dient maar gewoon gepland te worden. Wie weet raak ik er nog organized van ook, who knows…

Baking Cakes

Ik ben wel van het koken en van het bakken, maar toch hoor je me niet snel zeggen “Ik ben een cake aan het bakken!”. Nou, vanmiddag, op stage, was dat dus precies wat ik aan het doen was. En niet zomaar een cake, dit was een hele speciale cake: een CakePHP App. Dit soort nerd humor is te verwachten bij programmeurs, vooral bij diegene die zich richten op web ontwikkeling.

De reden dat ik een cake aan het bakken was is omdat ik stage loop bij een heel mooi web ontwikkel bedrijf. Dit bedrijf heeft mij en mijn klasgenoot aangenomen als stagiair. Nou wordt het mijn taak om mee te helpen aan een intern administratie systeem die alles bijhoudt met betrekking tot klanten, projecten, agenda afspraken etc. Noem het maar op. En dan komen we bij de clou, dit hele systeem is geschreven in CakePHP en vandaar dat ik vandaag en vorige week donderdag mij heerlijk heb bezig gehouden met te leren wat dat precies inhoudt, dat CakePHP

Voor mensen die bekend zijn met frameworks, ook CakePHP is een framework. Letterlijk: het zorgt ervoor dat je het wiel niet opnieuw hoeft uit te vinden en probeert in die zin dus efficiënter te zijn dan wanneer je het wiel wél opnieuw uitvindt. Maar bij alles was nieuw is voor een ieder is het de bedoeling dat je wel eerst leert hoe dat framework dan werkt om het volledig te kunnen gebruiken.

Het mooie aan CakePHP, net zoals vele andere frameworks waaronder CodeIgniter, is dat het streeft naar een volledige scheiding van Model, View en Controller. Je Model is je interactie met de database, je View is hoe de data weergegeven wordt en de Controller zorgt voor alles ertussenin. Ideaal toch? En vanwege de slimme structuur hoef je eigenlijk vrij weinig nog zelf te doen, behalve met een goed idee komen en ook wel behendig zijn met object georiënteerd programmeren.

Ik kan niet anders zeggen dan dat ik erg blij ben met de plek waar ik nu 4 dagen in de week actief aan het werk ben als stagiair. Ik mag dat doen wat ik leuk vind: websites programmeren. En dat dan ook nog samen met een gezellig en enthousiast team van creatieve mensen om me heen.

Twenty and Counting

Vandaag is de dag dat ik 20 jaar geleden de wereld voor het eerst zag, al was ik er wel bij maar herinner ik me er uiteraard niks van. En ik was niet zo’n baby die zin had om snel naar buiten te komen, het was wel lekker warm waar ik was denk ik maar zo. 20, geen tiener meer. Het leven gaat gewoon door ook al ben je weer een jaar ouder, maar het voelt steeds sneller aan. En dat is niet omdat perse wil dat het leven sneller moet gaan. Helemaal niet zelfs. Ik kan er zelf al bijna niet uit dat ik geen tiener meer ben. Het voelt niet anders, maar dat is logisch. Een spontane verandering zou leiden tot een “schrik” reflex, probeer maar eens je hand in een pot kokend water te stoppen. Nee, langzaam verander je van binnen vanaf het moment dat je geboren bent tot het moment dat je lichaam er mee stopt.

We zijn nooit klaar. Nooit klaar met werken, nooit klaar met nog dat laatste dingetje doen voor je naar bed gaat, nooit klaar met douchen (want wie geniet er nou niet van een warme douche om wakker te worden), nooit klaar met veranderen. Veranderingen zijn vonkjes, vonkjes die weer andere kleine lontjes der verandering doen laten ontbranden. Verandering kan goed zijn, of juist ook weer niet. De beste verandering is de verandering die je niet merkt, maar die wel heel fijn is voor zowel jezelf als de mensen om je heen. Kleine dingetjes zoals dat de temperatuur echt net perfect is, niet te koud en niet te warm. Op zo’n moment merk je niet dat de temperatuur veranderd is, maar fijn is het zeker. We merken juist de momenten waarop we verandering willen. Daar zitten weleens momenten bij dat je recht in de afgrond aan het staren bent. En juist op die momenten, momenten waarop je je realiseert dat je fout bezig bent, die momenten zijn de waardevolste momenten die je kan hebben. Continue reading

Kunst natuurlijk

Deze vorm van kunst zie je nog niet zo erg veel op straat. Persoonlijk vind ik het wel erg Urban en de simpliciteit om het te maken past ook wel bij het drukke hectische leven dat stadsbewoners hebben. Ik zou er in ieder geval meer van willen zien in steden aangezien het een hele groene kunst is. Jawel, ik praat over kunst met mos.

Continue reading